FrMaLeV

**mum** · 14-04-2008

AKLIM BANA YETER Mİ?

BEN çok şikayetler dinledim, ama bugüne dek “Midem bana yetmiyor” diyeni görmedim El, ayak, göz, kulak, dil gibi organlarımız da bize yetiyor Bir sakatlık olmadıkça, ihtiyaçlarımızı karşılayabiliyoruz onlarla Akıl da kendinden bekleneni yapacak düzeyde Herkesin kendi aklını beğenmesi de gösteriyor ki, akıllar ruhlara uygun Böyle olması bir nimettir kuşkusuz İnsan, kendi aklını beğenmeseydi acı çekerdi
Aygıtlarımızın, organlarımızın, yetilerimizin bir temel özelliği daha var: Yapabilecekleri görev sınırlı Gözü düşün şimdi Sınırlı uzaklıktaki cisimleri net olarak görebiliyor Kulak, belli çizgiler içindeki sesleri işitebiliyor Kol, ancak gücü kadar yük kaldırıyor Öbür organlarımız da bunlar gibi Görünen organlarımızdaki bu sınırlılık görünmeyenler için de geçerli Duygularımız birer terazi gibi Tartabilecekleri ağırlık çizgisi aşıldı mı hata veriyorlar

AKIL DA BİR TERAZİ Onunla anlamları tartar, gerçekleri bulmaya çalışırız Anlamlar aklın sınırlarını aşıyorsa, akıl ya hiç görev yapamıyor ya da yanılıyor Gerçekler uzak, ince, derin, yüksek ise akıl gözü görmez oluyor Bozulması, özelliklerini yitirmesi de mümkün İşte, aklın bu güçsüzlüğü nedeniyle “nakil” devreye giriyor Gerçekler tanımlanıyor ilahi kitaplarla Vahiy nurudur ki karanlık anlam dünyasını aydınlatıyor, uzağı yakın ediyor Göz için ışık neyse, akıl içinde vahiy o
Karanlık, büyük, önceden bilinmeyen bir salon hayal et Orta yerine bir fil koyalım Hayatında fil görmemiş, filin nasıl bir varlık olduğunu işitmemiş bir düzine insanı salona gönderelim Hepsi de akıllı, bilgili insanlar Onlardan, fili bize tanıtmalarını isteyelim Salona girdiklerinde yapabilecekleri tek şey, fili el yordamıyla tanımaya çalışmak olacaktır
Biri, filin bacağını tutup, “Fil bir direktir” diyecek Diğeri, hortumuna sarılacak, “Fil bir borudur” diyecek Bir başkası, dişine yapışacak “Fil uzunca bir sopadır” diye bir tanım yapacak Bunlar, dokundukları kısmın fil olduğuna kuvvetle inanacaklar Başkalarının sözlerine hata gözüyle bakacaklar İçlerinde file dokunma fırsatını bulamayanlar da bulunacaktır elbet
Sonra bir adam daha girsin salona Bilgisi az, düşünmesi sınırlı bir adam Ama salonun lambaları yanıyor bu kez, fil ortada görünüyor apaçık Bu adamdan da fili tanımlamasını isteyelim Ötekilere oranla daha doğru bir tanım yapabilecektir kuşkusuz
Yalnız “kafa yordamıyla” yürüyen felsefeciler de örnekteki adamlara benziyor işte Evren de büyük bir salon Akıl gözünün görmesi sınırlı İlahî nurla aydınlanmayan akıl güçsüz, çaresiz Filozof, gerçeğin bir yönünü yakalıyor, “Buldum!” diyor Eline geçenin “tam gerçek” olduğuna inanıyor Başka felsefecilerin yanıldıklarını söylüyor

HER FİLOZOF kendinden öncekilere aykırı bir duruş sergiler, onları eleştirerek işe başlar Her konuda aynı kanıyı paylaşan iki filozof yok gibidir Küçük gerçek kırıntıları üstünde bile büyük kavgalar olmuş, oluyor Gerçekle uzaktan yakından ilgisi olmayan fikirler ileri sürenlerin sayısı bir hayli kabarık
Peygamberlerse vahyin nuruyla bakarlar Gerçekleri yaratan tanımlamaktadır onları Apaçık bildirmektedir elçilerine Elçilerin izinden gidenler de bilebilmektedirler bu gerçekleri İlahi kaynaktan beslenenler birbirlerini reddetmezler Aynı noktaya parmak basar, temel gerçeklerde birleşirler Aynı yolun yolcusudurlar çünkü O yol ise, yolcularını tam gerçeklere götürür
Bilgin olmayan bir mümin akıllı bir düşünürden daha çok tanıyabilir gerçeği Çünkü imanın nuruyla bakar, hakkı görenlere güvenir, hakikat yolunda yürüyenlerin ardı sıra gider Salona giren son adam gibidir Kuran’ın aydınlık ortamında bakmaktadır her şeye Ömer Sevinçgül

14-04-2008	#1
Profil Bilgileri mum Reklam www.mumsema.com	Aklım Bana Yeter Mi? AKLIM BANA YETER Mİ? BEN çok şikayetler dinledim, ama bugüne dek “Midem bana yetmiyor” diyeni görmedim El, ayak, göz, kulak, dil gibi organlarımız da bize yetiyor Bir sakatlık olmadıkça, ihtiyaçlarımızı karşılayabiliyoruz onlarla Akıl da kendinden bekleneni yapacak düzeyde Herkesin kendi aklını beğenmesi de gösteriyor ki, akıllar ruhlara uygun Böyle olması bir nimettir kuşkusuz İnsan, kendi aklını beğenmeseydi acı çekerdi Aygıtlarımızın, organlarımızın, yetilerimizin bir temel özelliği daha var: Yapabilecekleri görev sınırlı Gözü düşün şimdi Sınırlı uzaklıktaki cisimleri net olarak görebiliyor Kulak, belli çizgiler içindeki sesleri işitebiliyor Kol, ancak gücü kadar yük kaldırıyor Öbür organlarımız da bunlar gibi Görünen organlarımızdaki bu sınırlılık görünmeyenler için de geçerli Duygularımız birer terazi gibi Tartabilecekleri ağırlık çizgisi aşıldı mı hata veriyorlar AKIL DA BİR TERAZİ Onunla anlamları tartar, gerçekleri bulmaya çalışırız Anlamlar aklın sınırlarını aşıyorsa, akıl ya hiç görev yapamıyor ya da yanılıyor Gerçekler uzak, ince, derin, yüksek ise akıl gözü görmez oluyor Bozulması, özelliklerini yitirmesi de mümkün İşte, aklın bu güçsüzlüğü nedeniyle “nakil” devreye giriyor Gerçekler tanımlanıyor ilahi kitaplarla Vahiy nurudur ki karanlık anlam dünyasını aydınlatıyor, uzağı yakın ediyor Göz için ışık neyse, akıl içinde vahiy o Karanlık, büyük, önceden bilinmeyen bir salon hayal et Orta yerine bir fil koyalım Hayatında fil görmemiş, filin nasıl bir varlık olduğunu işitmemiş bir düzine insanı salona gönderelim Hepsi de akıllı, bilgili insanlar Onlardan, fili bize tanıtmalarını isteyelim Salona girdiklerinde yapabilecekleri tek şey, fili el yordamıyla tanımaya çalışmak olacaktır Biri, filin bacağını tutup, “Fil bir direktir” diyecek Diğeri, hortumuna sarılacak, “Fil bir borudur” diyecek Bir başkası, dişine yapışacak “Fil uzunca bir sopadır” diye bir tanım yapacak Bunlar, dokundukları kısmın fil olduğuna kuvvetle inanacaklar Başkalarının sözlerine hata gözüyle bakacaklar İçlerinde file dokunma fırsatını bulamayanlar da bulunacaktır elbet Sonra bir adam daha girsin salona Bilgisi az, düşünmesi sınırlı bir adam Ama salonun lambaları yanıyor bu kez, fil ortada görünüyor apaçık Bu adamdan da fili tanımlamasını isteyelim Ötekilere oranla daha doğru bir tanım yapabilecektir kuşkusuz Yalnız “kafa yordamıyla” yürüyen felsefeciler de örnekteki adamlara benziyor işte Evren de büyük bir salon Akıl gözünün görmesi sınırlı İlahî nurla aydınlanmayan akıl güçsüz, çaresiz Filozof, gerçeğin bir yönünü yakalıyor, “Buldum!” diyor Eline geçenin “tam gerçek” olduğuna inanıyor Başka felsefecilerin yanıldıklarını söylüyor HER FİLOZOF kendinden öncekilere aykırı bir duruş sergiler, onları eleştirerek işe başlar Her konuda aynı kanıyı paylaşan iki filozof yok gibidir Küçük gerçek kırıntıları üstünde bile büyük kavgalar olmuş, oluyor Gerçekle uzaktan yakından ilgisi olmayan fikirler ileri sürenlerin sayısı bir hayli kabarık Peygamberlerse vahyin nuruyla bakarlar Gerçekleri yaratan tanımlamaktadır onları Apaçık bildirmektedir elçilerine Elçilerin izinden gidenler de bilebilmektedirler bu gerçekleri İlahi kaynaktan beslenenler birbirlerini reddetmezler Aynı noktaya parmak basar, temel gerçeklerde birleşirler Aynı yolun yolcusudurlar çünkü O yol ise, yolcularını tam gerçeklere götürür Bilgin olmayan bir mümin akıllı bir düşünürden daha çok tanıyabilir gerçeği Çünkü imanın nuruyla bakar, hakkı görenlere güvenir, hakikat yolunda yürüyenlerin ardı sıra gider Salona giren son adam gibidir Kuran’ın aydınlık ortamında bakmaktadır her şeye Ömer Sevinçgül

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevap	son Mesaj
Gülümse , o bana yeter!	Mattet	Şiir-Şiirler	2	29-01-2008 16:03
Anılar bana yeter!	ser&can	Aşk-Sevgi-Evlilik	0	16-01-2008 19:53
Birgün Dönsen Yeter Bana..	Gönülce	Aşk Resimleri	2	20-08-2007 16:40
çok aşığın var diyorlar..inkar et yeter bana..	>AyBeL<	Aşk Resimleri	9	20-07-2007 02:30
>>> YeTer BaNa / DaYaN YüReĞim <<<	Princess	Şiir-Şiirler	0	03-04-2007 16:24


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder

FrMaLeV

Aklım Bana Yeter Mi?