FrMaLeV

**mum** · 19-05-2008

Affettikçe affedileceğiz

Ve Hind, Hz Hamza’nın karnını deşerek ciğerini parçalayan Hind, Hz Peygamber sav’e geliyor Yüzü örtülüdür Zira utanmaktadır Biat ederek affını istiyor Hz Peygamber sav onu tanıyor fakat tanıdığını Hind’e sezdirmiyor
Hind çok zeki bir kadındı Allah Rasulü sav’in kendini tanıdığını fakat belli etmediğini anladı Bu tavır gönlüne o kadar tesir etti ki şöyle dedi:
- Ey Allah’ın Rasulü! Bugüne kadar yer üzerinde senin meclisinden daha fazla nefret ettiğim bir meclis, bir ev yoktu Fakat artık senin meclisinden daha güzel bir meclis göremiyorum
Müşriklerin ileri gelenlerinden Saffan bin Ümeyye, bir zamanlar büyük mükafatlar vaat ederek Umeyr’i Efendimiz sav’i öldürmesi için tutmuştu Saffan, Mekke fethedilince deniz yoluyla Yemen’e gitmek üzere Cidde’ye kaçmıştı
Umeyr, Efendimiz sav’e gelerek:
- Saffan kaçtı, gemiye binip gidecek, dedi Rasul-i Ekrem sav:
- Onu affediyorum, buyurdu Umeyr af alameti olarak bir şey istedi Rasul-i Ekrem sav sancağını verdi Umeyr Cidde’ye yetişerek Saffan’ı buldu ve ona affedildiği müjdesini verdi:
- Peygamberin ne derece affedici olduğunu bilirsin Vakit kaybetmeden dön!
Saffan hemen geri döndü Allah Rasulü sav’e geldi ve:
- Beni affettiniz mi, diye sordu Rasul-i Ekrem sav:
- Evet, dedi, affettim Saffan:
- O halde beni kendi halime bırakın, dedi Rasul-i Ekrem sav de:
- İstersen dört ay yalnız kal, buyurdu
Ve Saffan kendi arzusu ile müslüman oldu
Affettikçe affa lâyık olacağız
Affettikçe taştan katı kalbimiz yumuşayacak
Ancak o zaman ağlayacağız
Yoksa taş kalpler pişman olur mu?
Toprağa döner, suya yönelir mi?
Her zerresiyle yanarak der mi? “Ya Rabbi ben pişmanım!”
Ellerimiz yanılır
Dilimiz yanılır
Gün gelir bir bir dökerler yapıp ettiklerimizi, bir bir anlatırlar
Gönlümüz pişmanlığımızı bilir, tevbemize şahittir Çünkü bir müslümanın gönlü incinir hatalardan, günahlardan
İncinir de pişman olur
Elimizin işlediğini gönlümüz reddeder
Biz pişmanız, hatalarımız çok
Sana layık bir kul olamadık
Taatımız az, şükrümüz az
Sabrımız kalmadı
Pişmanız Rabbim
Birbirimizin günahını görmedik, görmeyeceğiz Sen settarsın çünkü Sen örtesin diye günahlarımızı, görmedik birbirimizin ayıbını
Lakin tevbelerimize şahidiz, pişmanlığımızı bildik Yine yollara koyulduk Kapına geldik Şahidiz
Sen, topluca tevbe edin, dedin
Kesin ve samimi bir dönüşle tevbe edin, dedin
Pişmanız ya Rabbi!
Kapındayız…

19-05-2008	#1
Profil Bilgileri mum Reklam www.mumsema.com	Affettikçe affedileceğiz Affettikçe affedileceğiz Ve Hind, Hz Hamza’nın karnını deşerek ciğerini parçalayan Hind, Hz Peygamber sav’e geliyor Yüzü örtülüdür Zira utanmaktadır Biat ederek affını istiyor Hz Peygamber sav onu tanıyor fakat tanıdığını Hind’e sezdirmiyor Hind çok zeki bir kadındı Allah Rasulü sav’in kendini tanıdığını fakat belli etmediğini anladı Bu tavır gönlüne o kadar tesir etti ki şöyle dedi: - Ey Allah’ın Rasulü! Bugüne kadar yer üzerinde senin meclisinden daha fazla nefret ettiğim bir meclis, bir ev yoktu Fakat artık senin meclisinden daha güzel bir meclis göremiyorum Müşriklerin ileri gelenlerinden Saffan bin Ümeyye, bir zamanlar büyük mükafatlar vaat ederek Umeyr’i Efendimiz sav’i öldürmesi için tutmuştu Saffan, Mekke fethedilince deniz yoluyla Yemen’e gitmek üzere Cidde’ye kaçmıştı Umeyr, Efendimiz sav’e gelerek: - Saffan kaçtı, gemiye binip gidecek, dedi Rasul-i Ekrem sav: - Onu affediyorum, buyurdu Umeyr af alameti olarak bir şey istedi Rasul-i Ekrem sav sancağını verdi Umeyr Cidde’ye yetişerek Saffan’ı buldu ve ona affedildiği müjdesini verdi: - Peygamberin ne derece affedici olduğunu bilirsin Vakit kaybetmeden dön! Saffan hemen geri döndü Allah Rasulü sav’e geldi ve: - Beni affettiniz mi, diye sordu Rasul-i Ekrem sav: - Evet, dedi, affettim Saffan: - O halde beni kendi halime bırakın, dedi Rasul-i Ekrem sav de: - İstersen dört ay yalnız kal, buyurdu Ve Saffan kendi arzusu ile müslüman oldu Affettikçe affa lâyık olacağız Affettikçe taştan katı kalbimiz yumuşayacak Ancak o zaman ağlayacağız Yoksa taş kalpler pişman olur mu? Toprağa döner, suya yönelir mi? Her zerresiyle yanarak der mi? “Ya Rabbi ben pişmanım!” Ellerimiz yanılır Dilimiz yanılır Gün gelir bir bir dökerler yapıp ettiklerimizi, bir bir anlatırlar Gönlümüz pişmanlığımızı bilir, tevbemize şahittir Çünkü bir müslümanın gönlü incinir hatalardan, günahlardan İncinir de pişman olur Elimizin işlediğini gönlümüz reddeder Biz pişmanız, hatalarımız çok Sana layık bir kul olamadık Taatımız az, şükrümüz az Sabrımız kalmadı Pişmanız Rabbim Birbirimizin günahını görmedik, görmeyeceğiz Sen settarsın çünkü Sen örtesin diye günahlarımızı, görmedik birbirimizin ayıbını Lakin tevbelerimize şahidiz, pişmanlığımızı bildik Yine yollara koyulduk Kapına geldik Şahidiz Sen, topluca tevbe edin, dedin Kesin ve samimi bir dönüşle tevbe edin, dedin Pişmanız ya Rabbi! *Kapındayız…*


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder