FrMaLeV

**Sevinç** · 30-05-2008

Cennet yalnız üç kişinin hasretini çeker!

Çok mübarek bir seyahate çıkmaya ne dersiniz? Rabbini tanımak için çok büyük bir fedakârlık gösteren, yerini yurdunu terk eden bir güzel insanın yanına gidiyoruz şimdi

2008-05-28

Çok mübarek bir seyahate çıkmaya ne dersiniz? Rabbini tanımak, bilmek ve öğrenmek için çok büyük bir fedakârlık gösteren, yerini yurdunu terk eden bir güzel insanın yanına gidiyoruz şimdi

İşte geldik… Yakıcı, kavurucu sıcağıyla İran’da çok yeşil değil ama güzel bir köy burası

Herkesin yüzünde anlamı bilinmez bir huzursuzluk var

Aman Allah’ım bu da ne! Koskocaman bir ateş! Ve çevresinde bir yandan ateşi körükleyenleri, bir yandan da yaktıkları bu ateşe tapınanları görüyorum

Evet evet bu insanlar ateşe tapıyorlar!?

Gördüğüm bu manzara köyün bütün güzelliğini gözümde yok etti âdeta

Fakat her şeye rağmen diğerlerinden farklı bir çocuk ilişiyor o sırada gözüme

Adı “Selman”

Nur yüzlü sevimli bir çocuk

Ateşin bekçiliğini yapan bu çocuk, yaptığı işten hiç de memnun değil gibi

İşin tuhaflığının farkına varmış besbelli

Yüzüne baktıkça içime huzur veren bu çocuğu takibe başladım

Akşam olunca büyük bir çiftliğe geldik

Babası öyle çok seviyordu ki onu… Üstüne titriyor, yanına oturtuyor, seviyor, okşuyordu

Selman ertesi gün, farklı olarak o büyük ateşin yanına gitmedi

Bu kez tarlanın yolunu tuttu

Çünkü babası artık büyüdüğünü düşünüp tarlaya göndermişti onu

Yolda bir takım garip sesler duyan Selman, sesin geldiği tarafa döndüğünde Hıristiyanların ibâdet ettiği bir kiliseyi gördü

Merakla içeri girdi ve ne olup bittiğini anlayamadan ayinin içinde buldu kendini

Ayinden öyle bir zevk aldı ki; Allah inancının ateşe tapmaktan çok daha üstün olduğunu hissetti

Oradaki Hıristiyanlardan bu dinin aslının Şam tarafında olduğuna dair bilgi aldı

Üstelik kendini akşama kadar ayine kaptırıp tarlayı, köyü unuttu…

“CENNET ÜÇ KİŞİNİN HASRETİNİ ÇEKER”

Akşam olunca isteksiz bir şekilde eve dönmüştü Selman

Babası izinsiz kaybolduğu için hiddetlenmiş fakat oğlunu gördüğü için de sevinmişti

Selman babasına başından geçenleri anlattı

“Baba! Hıristiyanlık senin dininden daha üstündür” diye de açıkça babasının dinini beğenmediğini ifade etti

Bense bütün bu olanları izlerken bu güzel çocuk Selman’a babasının hiddetlenip bir şey yapmasından korkuyordum

Ve olan oldu

Babası Selman’a şiddetle kızdı ve fikrinde ısrar etmesi sebebiyle ayaklarına zincir vurarak Selman’ı hapsetti

Karanlık bir odada yalnız, üstelik zincirlere vurulmuş olan Selman’ın haline o kadar çok üzüldüm ki; teselli veren bir arkadaş olmak istedim

“Selman üzülme! Sen Peygamberimizin (asm) zamanına yetişeceksin

Hatta ‘Cennet üç kişinin hasretini çeker; Ali, Ammar bin Yasir ve Selman’ şeklindeki müjdesine mahzar olacaksın!”

dedim, ama ne yazık ki; Selman’dan yüzlerce yıl uzakta olduğumu unutmuştum

Sesim, tesellim ulaşamadı Selman’a… Çaresiz kaldım

Onunla birlikte ben de ağladım

“SON PEYGAMBERİN GELMESİ YAKINDIR”

Selman bir gün bir yolunu bulup zincirleri çözdü ve evden gizlice kaçtı

Şam tarafına gitmekte olan bir kervana katılıp Şam’a vardı

Oradaki Papazı (Hıristiyanların en ileri geleni) bulup yanında Hıristiyanlık dinine hizmet etmeye başladı

Çok geçmeden papaz öldü

Ölen papazın yerine gelen din adamı gerçekten inancı kuvvetli, dünyaya ehemmiyet vermeyen bir zattı

Selman onunla bu dini daha da çok sevmişti

Bir süre sonra o da hastalandı ve Selman’a şöyle vasiyet etti: “Musul’daki falan papaza gitmeni tavsiye ederim

Çünkü o da benim yolumdadır

”

Bu sırada Selman da büyümüş ve bir genç olmuştu

Anne-babasından uzak olarak, yıllar akıp gidiyordu

Ama o Rabbini tanımaya, bilmeye kendini öyle bir kaptırmıştı ki, gözü hiçbir şey görmüyordu

Tek derdi, yaratıcısını hakikatiyle bilmek ve öğrenmekti

Selman’ın bu hali bana çok ibret verdi

Peygamberimizin büyük müjdelerine mazhar olmak elbette kolay bir iş değildi

Bundan sonra Selman Musul’a gitti

En iyiye, en güzele varmak arzusuyla didiniyor, araştırıyor, dağlar dereler aşıyordu

Musul’a ulaşınca bulduğu papaz da son yıllarını yaşıyordu

Bundan sonra daha birçok yerler dolaştı

En son hizmetinde bulunduğu rahip ona şu vasiyeti etti:

“Oğlum! Rabbimizin va’d ettiği en son peygamberin gelmesi yakındır

O; Arabistan’da çıkıp hurmalık bir şehre (Medine’ye) göç edecektir

Onun üzerinde bazı alametler olacak

Hediyeyi kabul edip yiyeceği halde, sadakayı yemeyecektir

Ayrıca sırtında Peygamberlik mührü bulunacaktır

Bir yolunu bulursan o diyara git!”

Selman’ın gözleri şimdi Arabistan diyarına gidecek bir kervan arıyordu

Gözleri ışıl ışıldı Selma’nın

Öyle heyecanlıydı ki… Rabbine ulaştıracak gerçek kaynağı bulacaktı artık

Yıllardır aradığı buydu belki de

“AMAN ALLAHIM! BURASI MEDÎNE!”

Nihayet onu güzel sona ulaştıracak bir kervandaydı Selman

Kervanda yolculuk esnasında bazı zalim kimseler Selman’ı bir Yahudi’ye köle olarak sattılar

Ben engel olmaya çalıştım

Ama hiçbir şeye müdahale edemiyordum

Sadece izleyebiliyordum

Fakat Selman köleliğe aldırmıyor, devamlı rahibin anlattıklarını düşünerek heyecan içinde yaşıyor, sıkıntılara aldırmıyordu

Son Peygamberi bulmaktı tek gayesi

Başka hiçbir şeyi gözü görmüyordu

Günler sonra bir başka Yahudi tarafından satın alınarak hurmalık bir yere getirildi

Selman burayı hemen tanımıştı

Aman Allahım!

Burası Medine’ydi… Selman’la birlikte ben de heyecandan ölecek gibiydim

Bu nasıl bir kaderdi böyle!? İşte Allah Selman’ı Resûlüne (asm) getirmişti artık

Yıllar süren beklemeden sonra, Peygamberimizin Medine’ye göç ettiğini duyan Selman hemen yanına bir miktar hurma alarak Resûlullah’ın (asm) huzuruna koştu ve elindeki hurmaları “Yanımda biriktirdiğim bir miktar sadakam var” diyerek peygamberimize (asm) sundu

Niyeti rahibin anlattıklarına göre O’nun son peygamber olup olmadığını anlamaktı

Peygamberimiz (asm) ise; hurmaları aldı lakin kendi yemeyerek arkadaşlarına dağıttı

Ve bir gün tekrar bir yolunu bulup Peygamberin yanına gitmişti

Bu sefer hurmaları hediye olarak verdi

Resûlullah (asm) hediye olarak getirilen yiyecekten “Bismillah!” diyerek yedi ve arkadaşlarına da verdi

İşte artık düğümler çözülmüştü

Bu Zat (asm) sadakadan yemeyip hediyeyi kabul ettiğine göre, son gelen Peygamberdi

PEYGAMBERLİK MÜHRÜ

Yalnız Selman’da çözemediğim bir dalgınlık vardı

Hala içi tam rahat değil gibiydi

Bir yandan bir köle olarak efendisine hizmet ediyor, bir yandan da sürekli düşünüyordu

Çünkü daha Peygamberimizin sırtındaki peygamberlik mührünü görememişti, nasıl göreceğini düşünüyordu anlaşılan

Öyle ya sırtını açıp da bakacak değildi

Selman böyle ne yapacağını bilememek içinde ve karamsar bir haldeyken, peygamberimizin vefat eden bir arkadaşının cenazesi için geldiğini haber almıştı

Hemen yanına koştu

O kadar hızlıydı ki ona zor yetişebiliyordum

Selam verip Peygamberimizin arkasına geçmek istedi

Resûlullah (asm) Selman’ın meraklı ve telaşlı halini sezdi ve elbisesini sıyırarak sırtındaki peygamberlik mührünü görmesini sağladı

O’nun mübarek sırtında o mübarek mührü gören Selman hemen Peygamberimizin ayaklarına kapanarak hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı

Bense gördüğüm bu manzara karşısında ne yapacağımı bilemez bir haldeydim

Ben de peygamberimizin ayaklarına kapanıp ağlamak istedim, ama utandım

Selman O’na ulaşmak uğrunda öyle zorlukları göğüslemişti ki, böyle bir yakınlığı, o mübarek ayaklara kapanma şerefini hak etmişti

Ya ben!!?…

PEYGAMBERİMİZİN HAYATINI OKUMAK

Düşündüm, şimdiye kadar peygamberimi aramak uğrunda, bulmak uğrunda ne yapmıştım acaba!? Bu uğurdaki aşkıyla Cennet’in bile hasretini çektiği bir Selman olmuştu o

Ben ise Selman gibi şehir şehir dolaşmak, cefa çekmek, köle olup satılmak şöyle dursun kitaplığımın rafında duran “Peygamberimizin Hayatı” kitabını bile elime almaya çoğu zaman üşenmiştim

Şimdi nasıl yanlarına gidebilir, nasıl o mübarek ayaklara kapanabilirdim ki

Ben de mahcubiyetle bulunduğum yere yığıldım ve orada ağladım

Artık ayrılık zamanı gelmişti

O kadar zordu ki buradan, bu güzel insanlardan ve Peygamberimizden ayrılmak

Uzaktan da olsa Peygamberimizi izlemek çok büyük mutluluk vermişti bana

Eve dönünce ilk işim; “Bana Rabbimi anlatan Peygamberimi tanımak olacaktır”, dedim

Vedalaşmak için yanlarına varıp ellerini öpmek istedim, ama ne yazık ki ben bir hayaldim

İrfam Mektebi Dergisi, 11

Sayı Aile Eki

Ayşenur Yiğiter

30-05-2008	#1
Profil Bilgileri Sevinç Reklam www.mumsema.com	Cennet Yalnız Üç Kişinin Hasretini Çeker.. Cennet yalnız üç kişinin hasretini çeker! Çok mübarek bir seyahate çıkmaya ne dersiniz? Rabbini tanımak için çok büyük bir fedakârlık gösteren, yerini yurdunu terk eden bir güzel insanın yanına gidiyoruz şimdi 2008-05-28 Çok mübarek bir seyahate çıkmaya ne dersiniz? Rabbini tanımak, bilmek ve öğrenmek için çok büyük bir fedakârlık gösteren, yerini yurdunu terk eden bir güzel insanın yanına gidiyoruz şimdi İşte geldik… Yakıcı, kavurucu sıcağıyla İran’da çok yeşil değil ama güzel bir köy burası Herkesin yüzünde anlamı bilinmez bir huzursuzluk var Aman Allah’ım bu da ne! Koskocaman bir ateş! Ve çevresinde bir yandan ateşi körükleyenleri, bir yandan da yaktıkları bu ateşe tapınanları görüyorum Evet evet bu insanlar ateşe tapıyorlar!? Gördüğüm bu manzara köyün bütün güzelliğini gözümde yok etti âdeta Fakat her şeye rağmen diğerlerinden farklı bir çocuk ilişiyor o sırada gözüme Adı “Selman” Nur yüzlü sevimli bir çocuk Ateşin bekçiliğini yapan bu çocuk, yaptığı işten hiç de memnun değil gibi İşin tuhaflığının farkına varmış besbelli Yüzüne baktıkça içime huzur veren bu çocuğu takibe başladım Akşam olunca büyük bir çiftliğe geldik Babası öyle çok seviyordu ki onu… Üstüne titriyor, yanına oturtuyor, seviyor, okşuyordu Selman ertesi gün, farklı olarak o büyük ateşin yanına gitmedi Bu kez tarlanın yolunu tuttu Çünkü babası artık büyüdüğünü düşünüp tarlaya göndermişti onu Yolda bir takım garip sesler duyan Selman, sesin geldiği tarafa döndüğünde Hıristiyanların ibâdet ettiği bir kiliseyi gördü Merakla içeri girdi ve ne olup bittiğini anlayamadan ayinin içinde buldu kendini Ayinden öyle bir zevk aldı ki; Allah inancının ateşe tapmaktan çok daha üstün olduğunu hissetti Oradaki Hıristiyanlardan bu dinin aslının Şam tarafında olduğuna dair bilgi aldı Üstelik kendini akşama kadar ayine kaptırıp tarlayı, köyü unuttu… “CENNET ÜÇ KİŞİNİN HASRETİNİ ÇEKER” Akşam olunca isteksiz bir şekilde eve dönmüştü Selman Babası izinsiz kaybolduğu için hiddetlenmiş fakat oğlunu gördüğü için de sevinmişti Selman babasına başından geçenleri anlattı “Baba! Hıristiyanlık senin dininden daha üstündür” diye de açıkça babasının dinini beğenmediğini ifade etti Bense bütün bu olanları izlerken bu güzel çocuk Selman’a babasının hiddetlenip bir şey yapmasından korkuyordum Ve olan oldu Babası Selman’a şiddetle kızdı ve fikrinde ısrar etmesi sebebiyle ayaklarına zincir vurarak Selman’ı hapsetti Karanlık bir odada yalnız, üstelik zincirlere vurulmuş olan Selman’ın haline o kadar çok üzüldüm ki; teselli veren bir arkadaş olmak istedim “Selman üzülme! Sen Peygamberimizin (asm) zamanına yetişeceksin Hatta ‘Cennet üç kişinin hasretini çeker; Ali, Ammar bin Yasir ve Selman’ şeklindeki müjdesine mahzar olacaksın!” dedim, ama ne yazık ki; Selman’dan yüzlerce yıl uzakta olduğumu unutmuştum Sesim, tesellim ulaşamadı Selman’a… Çaresiz kaldım Onunla birlikte ben de ağladım “SON PEYGAMBERİN GELMESİ YAKINDIR” Selman bir gün bir yolunu bulup zincirleri çözdü ve evden gizlice kaçtı Şam tarafına gitmekte olan bir kervana katılıp Şam’a vardı Oradaki Papazı (Hıristiyanların en ileri geleni) bulup yanında Hıristiyanlık dinine hizmet etmeye başladı Çok geçmeden papaz öldü Ölen papazın yerine gelen din adamı gerçekten inancı kuvvetli, dünyaya ehemmiyet vermeyen bir zattı Selman onunla bu dini daha da çok sevmişti Bir süre sonra o da hastalandı ve Selman’a şöyle vasiyet etti: “Musul’daki falan papaza gitmeni tavsiye ederim Çünkü o da benim yolumdadır” Bu sırada Selman da büyümüş ve bir genç olmuştu Anne-babasından uzak olarak, yıllar akıp gidiyordu Ama o Rabbini tanımaya, bilmeye kendini öyle bir kaptırmıştı ki, gözü hiçbir şey görmüyordu Tek derdi, yaratıcısını hakikatiyle bilmek ve öğrenmekti Selman’ın bu hali bana çok ibret verdi Peygamberimizin büyük müjdelerine mazhar olmak elbette kolay bir iş değildi Bundan sonra Selman Musul’a gitti En iyiye, en güzele varmak arzusuyla didiniyor, araştırıyor, dağlar dereler aşıyordu Musul’a ulaşınca bulduğu papaz da son yıllarını yaşıyordu Bundan sonra daha birçok yerler dolaştı En son hizmetinde bulunduğu rahip ona şu vasiyeti etti: “Oğlum! Rabbimizin va’d ettiği en son peygamberin gelmesi yakındır O; Arabistan’da çıkıp hurmalık bir şehre (Medine’ye) göç edecektir Onun üzerinde bazı alametler olacak Hediyeyi kabul edip yiyeceği halde, sadakayı yemeyecektir Ayrıca sırtında Peygamberlik mührü bulunacaktır Bir yolunu bulursan o diyara git!” Selman’ın gözleri şimdi Arabistan diyarına gidecek bir kervan arıyordu Gözleri ışıl ışıldı Selma’nın Öyle heyecanlıydı ki… Rabbine ulaştıracak gerçek kaynağı bulacaktı artık Yıllardır aradığı buydu belki de “AMAN ALLAHIM! BURASI MEDÎNE!” Nihayet onu güzel sona ulaştıracak bir kervandaydı Selman Kervanda yolculuk esnasında bazı zalim kimseler Selman’ı bir Yahudi’ye köle olarak sattılar Ben engel olmaya çalıştım Ama hiçbir şeye müdahale edemiyordum Sadece izleyebiliyordum Fakat Selman köleliğe aldırmıyor, devamlı rahibin anlattıklarını düşünerek heyecan içinde yaşıyor, sıkıntılara aldırmıyordu Son Peygamberi bulmaktı tek gayesi Başka hiçbir şeyi gözü görmüyordu Günler sonra bir başka Yahudi tarafından satın alınarak hurmalık bir yere getirildi Selman burayı hemen tanımıştı Aman Allahım! Burası Medine’ydi… Selman’la birlikte ben de heyecandan ölecek gibiydim Bu nasıl bir kaderdi böyle!? İşte Allah Selman’ı Resûlüne (asm) getirmişti artık Yıllar süren beklemeden sonra, Peygamberimizin Medine’ye göç ettiğini duyan Selman hemen yanına bir miktar hurma alarak Resûlullah’ın (asm) huzuruna koştu ve elindeki hurmaları “Yanımda biriktirdiğim bir miktar sadakam var” diyerek peygamberimize (asm) sundu Niyeti rahibin anlattıklarına göre O’nun son peygamber olup olmadığını anlamaktı Peygamberimiz (asm) ise; hurmaları aldı lakin kendi yemeyerek arkadaşlarına dağıttı Ve bir gün tekrar bir yolunu bulup Peygamberin yanına gitmişti Bu sefer hurmaları hediye olarak verdi Resûlullah (asm) hediye olarak getirilen yiyecekten “Bismillah!” diyerek yedi ve arkadaşlarına da verdi İşte artık düğümler çözülmüştü Bu Zat (asm) sadakadan yemeyip hediyeyi kabul ettiğine göre, son gelen Peygamberdi PEYGAMBERLİK MÜHRÜ Yalnız Selman’da çözemediğim bir dalgınlık vardı Hala içi tam rahat değil gibiydi Bir yandan bir köle olarak efendisine hizmet ediyor, bir yandan da sürekli düşünüyordu Çünkü daha Peygamberimizin sırtındaki peygamberlik mührünü görememişti, nasıl göreceğini düşünüyordu anlaşılan Öyle ya sırtını açıp da bakacak değildi Selman böyle ne yapacağını bilememek içinde ve karamsar bir haldeyken, peygamberimizin vefat eden bir arkadaşının cenazesi için geldiğini haber almıştı Hemen yanına koştu O kadar hızlıydı ki ona zor yetişebiliyordum Selam verip Peygamberimizin arkasına geçmek istedi Resûlullah (asm) Selman’ın meraklı ve telaşlı halini sezdi ve elbisesini sıyırarak sırtındaki peygamberlik mührünü görmesini sağladı O’nun mübarek sırtında o mübarek mührü gören Selman hemen Peygamberimizin ayaklarına kapanarak hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı Bense gördüğüm bu manzara karşısında ne yapacağımı bilemez bir haldeydim Ben de peygamberimizin ayaklarına kapanıp ağlamak istedim, ama utandım Selman O’na ulaşmak uğrunda öyle zorlukları göğüslemişti ki, böyle bir yakınlığı, o mübarek ayaklara kapanma şerefini hak etmişti Ya ben!!?… PEYGAMBERİMİZİN HAYATINI OKUMAK Düşündüm, şimdiye kadar peygamberimi aramak uğrunda, bulmak uğrunda ne yapmıştım acaba!? Bu uğurdaki aşkıyla Cennet’in bile hasretini çektiği bir Selman olmuştu o Ben ise Selman gibi şehir şehir dolaşmak, cefa çekmek, köle olup satılmak şöyle dursun kitaplığımın rafında duran “Peygamberimizin Hayatı” kitabını bile elime almaya çoğu zaman üşenmiştim Şimdi nasıl yanlarına gidebilir, nasıl o mübarek ayaklara kapanabilirdim ki Ben de mahcubiyetle bulunduğum yere yığıldım ve orada ağladım Artık ayrılık zamanı gelmişti O kadar zordu ki buradan, bu güzel insanlardan ve Peygamberimizden ayrılmak Uzaktan da olsa Peygamberimizi izlemek çok büyük mutluluk vermişti bana Eve dönünce ilk işim; “Bana Rabbimi anlatan Peygamberimi tanımak olacaktır”, dedim Vedalaşmak için yanlarına varıp ellerini öpmek istedim, ama ne yazık ki ben bir hayaldim İrfam Mektebi Dergisi, 11 Sayı Aile Eki Ayşenur Yiğiter

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevap	son Mesaj
Bir Geldin!.. Hasretini Bıraktın Zindanıma.!	GüllereVurgun	Güzel Yazılar / Makaleler	0	15-06-2008 02:24
cennet yalnız üç kişinin hasretini çeker!	herbstregen87	Kıssalar & Hikayeler	0	10-06-2008 03:01
Tanınmış Tiyatrocu Yalnız Yaşadı, Yalnız öldü. Cesedi 3 Gün Sonra Bulundu	berat14	Yurt İçi Haberler	0	09-06-2008 13:49
Bir geldin. Hasretini bıraktın zindanıma	D.K.F.Q	Aşk-Sevgi-Evlilik	0	22-01-2008 17:43
Vatan Hasretini Gideremediler	Sevinç	Yurt İçi Haberler	0	25-08-2007 11:26


Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder

FrMaLeV

Cennet Yalnız Üç Kişinin Hasretini Çeker..