FrMaLeV

Ey aziz!Ehlullah demişler ki,zakir,zikrullahı ederken ol halde nice adap ile müteeddip olmalıdır:
1-Evvela kalıb ve kalbini,bilcümle meşguliyetten fariğ ve hali kılmalıdır
2-Tevbe için gusletmeli veya abdest almalıdır
3-iki rekat namaz kılıp dua etmelidir
4-Hoş kokulu,tenha bir yerde oturmalıdır
5-Ol mekanın,karanlık bir köşesinde,itikaf niyetiyle bir seccade kadar yer ayırıp,hasır veya kilim üzerine bir seccade sermelidir
6-Ol seccade üzerinde kıbleye karşı ''aks-i teverrük'' şeklinde veya bağdaş kurarak elleri dizleri üzerine koyup gizlice zikrullaha devam etmelidir
7-Gözlerini yumup,iç gözlerinin açılmasına gayret etmelidir
8-Şeyhinin hayalini muhafaza ile,himmet talebiyle ve ona muhabbetle ruhaniyyetine yönelmelidir
9-Gece kaim,gündüzleri saim olmalıdır
10-Fazla açlık ve tokluktan sakınmalıdırHayvani yağ olmayan yağlı taamları hadd-i vasat,orta derecede yemelidirNefsin hazlarını isteklerini,cinsin rhatını bil-külliye tamamen terk etmelidirGece ve gündüz yatmayıp,kemend ile uyumalıdırTa kim bedende bulunan ecza-yı anasır-ı habise mahv olup,ol perdelerden gönül halas bulup,alem-i melekute basiretle nazar kılarak ,huzur-u ünse yetmelidirZikrullahtan sakit olunca huzur-u kalb ile susmalıdırGönülde zikrullahın varidatını gözleyip,teveccühle bir saat kadar kalmalıdırTa kim otuz senede riyazetle bulunmayan cezbe devletini bir lahzada bulmalıdırZikrullahın arkasında su içmekten son derece sakınmalıdırZira zikrukkahta hareket,heyecen,hararet ve yanıklık vardırBunlar da zevk ve şevk-ı mevt iras eder bir halettirZikrullahın arkasından içilen su,bu nurları söndürür ve kendisine bir durgunluk verirBir takım hastalıklara sebep olurZakir halvette her an zikrullah ile olmalıdırAldığı derslere muvazebet etmelidir''Allah'' ism-i şerifini,İsm-iZat ve cemi' sıfatları cami'dir,diye bilmelidirGerçi Mevlaya vuslat yolları çoktur;lakin,zikrullah eb sahih ve en açık ve güzel bir yoldurGerek !!Allah'' ve gerekse ''La ilahe illallah''kelimelerinde tecvide riayetle ''La'' yı uzatıp,''ilahe'' kelimesinde hemzeyi göstermelidir''La ilahe'' dedikte,masivayı nefy ve yok edip ''illallah''dedikte Hak'kın varlığını ve birliğini isbat etmelidir ve bu kelimeyi hafif bir sesle,kuvvet-i nefesiye ve huzur-u kalble,gece gündüz tekrar edip,her kere de ma'nasına yetmelidirMadem ki zakirin beşeriyeti galip ve şehvetine rağıpdır ve benliğine mülazimdir,ol kimse lisanıyla ''La ilahe illallah'' dedikçe kalbiyle ''La ma'bude illallah'' demelidirVakta ki beşeriyeti zayıf,şevk ve zevki ziyade olur,o zaman lisanıyla ''La ilahe illallah'' dedikçe ''La matlube illallah''demelidirVakta ki,anın kalbinden efkar ve havatır fani olur,vahdet-i vücud anın batınından zuhura gelir,ol zaman lisanıyla ''La ilahe illallah'' dedikçe kalbiyle de ''La mevcude illallah'' demesi caiz olur,ve bu zakir ''La ilahe'' ile masivayı nefy ettikçe ''illallah''ın te'siri kalbine yerleşir ve andan a'zalara sirayet ettikçe baştan aşağı bütün vücudun eczaları harekete gelir ve kalbinden kapılar aşılıp,nice halat ile ali makamlar bulur ve tecelliyat-ı mezkure ile zikirden gaib olur ve ol gaybet,müşahede sayılırVelhasıl,masivadan pak olan gönüle ma'rifetullah emaneti koyulurOnun için denilmişdir ki;kimki gaflet uykusundan uyanır,ol kimseye arif-i agah,uyanık,arif kişi derleBu zakir zinhar,himmeti çok aşağı olan ve bir takım keşif ve kerametlere aldananlardan olmasın,Zira bu keşif,keramet insanı,zakir yolundan alıkoyduğu için,''hayz-ı ricaldir'' demişlerdir

Gönüller sultanı Mehmed Zahid KOTKU (ks)'nin 'Tasavvufi Ahlak' adlı güzide eserinden alıntıdırAllah (cc) şefaatlerine nail eylesin