FrMaLeV

kralın biri avlanmaya çok düşkündür ve hafta sonralarını av peşinde geçirir bünlerden bir gün bir dikkatsizlik sonucu silahı geri teper ve parmağının kopmasına neden olur tedbirsizliği nedeniyle veziri suçlar hayatın zindan olduğunu söyleyerek hayıflanır vezir özür diler ve moral vermek amacıyla da krala belki bu köyü olayda da iyi yönler olabileceğini söyler
kral: "bu işin neresinden iyilik olacak ben artık özürlü biri odum ancak senin ihtimalin yüzünden olduğu için seni görevden alıp hapse attıracağım" der
vezir kaderie razı olur ve:"hapishanede olmamın da iyi bir yönü olabilir"die düşünür
av merakı hastalık derecesinde olduğu için bir süre sonra kral tekrar avlanmaya gider
bu arada bir ceylanın peşine takılarak yolunu kaybeder daha önce hiç tanımadığı ıssız bir ormanın içinde kaybolur bir süre sonra yamyam kabilesine yakalır hemen tamtamlar çalar, ateş yakılır,ateşin üzerine kazanlar koyularak sular ısıtılmaya başlanır
esirleri sırayla soyarlar ve kısa bir kontrolden sonra ateşe atarlar
sıra krala gelmştir kralın parmağının durumunu görünce onu ateşe atmazlar; çünkü inaçlarına göre vücudunda herhangi bir yara bere, özür bulunan kimseler kurban olmazlar
kral eksik parmağı sayesinde ölümden kurtulmuştur dönüş yolunda vezirin söyledikleri aklına gelir ve onu hapse attığı için pişmanlık hisseder
saraya dönüşünde hemen vezirini serbest bırakarak eski görevine getirir ve kendisinden özür diler bunun üzerine veziri,"özür dilemenize gerek yok saygı değer kralımız ; çünkü eğer ben hapiste olmasaydım, muhtemelen sizinle birlikte olacaktım ve bir özrüm olmadığı için kızgın kazanlarda kaynayacak yaşamıor olacaktım" der