FrMaLeV

hz ömer (ra), sessizce, dinlenmekte olduğu odaya girer bir an çevresine göz gezdirir tavana asılmış kuru bir deri parçası, bir torbanın içinde birkaç kg arpa, duvara dayalı birkaç ağaç yaprağı ve yerde de hz muhammed'in (sav) üzerinde uyumakta olduğu hurma lifinden örülmüş kaba bir hasır bu manzara karşısında ağlamaya başlayan hz ömer'in (ra) hıçkırıkları o'nu (sav) uyandırır kalkınca hasırın vücudunda iz yaptığını, kan oturduğunu gören hz ömer (ra) ise omuzları sarsıla sarsıla ağlamaya başlar hz muhammed (sav) hayretle sorar:

- ey hattab oğlu! niçin ağlıyorsun?

- ey allah'ın elçisi! iranlılar imparatorlarını saraylada yaşatırken, bizanslılar kayserlerini lüks ve ihtişama boğmuşken sen ki allah'ın elçisisin izin versen de, biz de seni

maksat anlaşılmıştır allah'ın elçisi, gelecekteki halifesinin sözünü hüzünlü bir tebessüm, tatlı bir el işareti ile keser ve "bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir ahiret yurduna gelince, işte hayat odur keşke bilmiş olsalardı" (ankebut /64) ayetini okuduktan sonra ekler:

- istemez misin ey ömer! dünya onların olsun, ahiret de bizim