FrMaLeV

Kabağın Sahibi
Hiç kimse yalnız değildir Mazlum duruma düştüğünde, çaresiz kaldığında elinden birşey gelmeyecek duruma da düşsen, verilen zararlar asla cezasız kalmaz Bunu aşağıdaki hikaye ne kadar güzel anlatıyor
*********

Vaktiyle bir derviş, nefsi ile mücadelenin, bundan sonra her türlü süsten, gösterişten arınarak, varlıktan vazgeçecektir
Fakat iş yamalı bir hırka giymekle olmamaktadırHer türlü görünür süslerden arınması gereklidir


Saç, sakal, bıyık, ne varsa hepsinden Derviş, usule uygun hareket eder, soluğu berberde alır

Berberden kendisini traş etmesini ister
Berber dervişin saçlarını kazımaya baslar Derviş aynadan durumu izlemektedir Basının bir kısmı tamamen kazınmıştır
Berber tam diğer tarafa usturayı vuracakken, yağız mı yağız, bıçkın mı bıçkın bir kabadayı girer içeri Doğruca dervişin yanına gider, başının kazınmış kısmına okkalı bir tokat atar ve şaklabanlık yaparak:

"Kalk bakalım kabak, kalk da tıraşımızı olalım!"
diye kükrer

Dervişlik bu Sövene dilsiz, vurana elsiz olması gereltir Kaideyi bozmaz derviş, hiç ses etmez, usulca kalkar yerinden

Berber mahcup olur ama,korkmuştur da Sesini çıkartamaz

Kabadayı Dervişin kalktığı koltuğa oturur, berber traşa baslar Traş sırasında da devamlı olarak dervişi aşağılayıp alay etmeye devan eder;

"Kabak aşağı, kabak yukarı"

Traş biter, kabadayı dükkandan çıkar

Henüz birkaç metre gitmiştir ki, gemden boşanmış bir at arabası yokuştan aşağı hızla üzerine gelerek kabadayıya çarpar Kabadayı orada yığılır kalır Ölmüştür

Görenler çığlığı basarlar
Berber ise şaşkındır
Bir bu kötü manzaraya, bir dervişe bakar, gayri ihtiyarî sorar:

- Biraz ağır olmadı mi derviş efendi??

Derviş mahzun ve düşünceli bir şekilde cevap verir:

- Vallahi asla gücenmedim ona
Hatta hakkımı da helal etmiştim
Gel gör ki kabağın bir sahibi var
"O" gücenmiş olmalı!