FrMaLeV

Halis ECE

“Kur’an Müslümanlığı”, müsteşrikler ve mezhepsizler


İnsanı yeryüzünde halîfe olarak yaratan Hz Allah, lûtuf ve kerem hazînesinden, beşere dünya ve ukbâ saâdetini kazandıracak ilâhi mesajlarını ve bu mesajları; sözleri, fiileri, hal ve hareketleriyle, kısacası hayatıyla tefsîr eden peygamberleri göndermiştir Kur’ân-ı Kerim ve Resûlüllah (sav) ile bu ilâhi tenezzülât kemâl noktasına ulaşmıştır En son ve en mükemmel din olan İslâm, kıyâmete kadar aslî hüviyetini muhafaza edecektir Bunu Rabbimiz (cc) kitabımız Kur’ân-ı Kerim’de taahhüt etmektedir Son birkaç asırdır elde ettiği teknolojik muvaffakiyetlerle sarhoş olan Batı insanı, huzuru dinden ve fıtratten alabildiğine kaçışta bulacağını sanıyordu Fakat aradığı huzuru bulamadı Batı’nın teknolojik başarısı karşısında âdeta şok olan İslâm âlemi, onun bu huzursuzluğunu görmekte ve yavaş-yavaş kendine gelerek ilâhi menbaa/kaynağa doğru koşmaktadır Haddizatında dünyanın her tarafında islâm’a koşan insanlar, gün geçtikçe artmaktadır

Müslümanları dinlerinden uzaklaştırmakta onlara hâkim olan Batı dünyası, oryantalistler (müsteşrikler)le İslâmiyeti aslî hüviyetinden saptırmak, bu ilâhî kaynağı bulandırmak için her geçen gün artan bir tempoyla çalışmaktadır Maalesef memleketimizde de onların bu oyununa gelenler vardır Müsteşriklerin İslâmiyeti tahrip etmek için neşrettikleri zehirlerin pazarlayıcılığını yapmaktadırlar Bilerek veya bilmeyerek bir takım Müslümanlar da bunların tesirinde kalmaktadır Müdâfaasını yaptıkları temel düşünce şudur: “Size düşen Kur’an’a sarılmaktır Onun helâl dediğini helâl, haram dediğini haram saydığınızda kurtuluşa erersiniz Zaten hadislerin çoğu uydurmadır”

“Kur’ân’a sarılalım” mâsum kılıfıyla sünneti, dolayısiyle Peygamberimizi (sav) devreden çıkarmak istemekte ve bunu da Kur’an adına yaptıklarını iddia etmektedirler Halbuki Kur’an, onların bu hezeyanını yüzlerine çarparak Resûle ittibâyı emretmektedir:

“(Habîbim), de ki:Allah’ı seviyorsanız bana ittibâ edin ki, Allah da sizi sevsin; günahlarınızı mağfiret etsin Şüphesiz ki Allah, Gafûr ve Rahîm’dir”(1)

“Hayır, Rabbine andolsun ki, aralarında çekiştikleri şeylerle seni hakem tayin edip sonra senin verdiğin hükmü içlerinde bir sıkıntı duyladan tamamen kabul etmedikçe, iman etmiş olamazlar”(2)

“Peygambere itaat eden, Allah’a itaat etmiş olur”(3)

Görüldüğü üzere Allah Teala peygambere itaatı kendisine itaat olarak kabul etmiştir Peygambere itaat de ancak onun sünnetini yaşamakla mümkündür Peygamberimizin (sav) sünnetinden yüz çevirenlere Kur’an, “Onun (peygamberin) emrine muhalefet edenler, başlarnına bir belânın gelmesinde veya can yakıcı bir azâba uğramaktan sakınsınlar”(4) diye ikaz ve ihtarda bulunmaktadır


YAKIN BİR GELECEKTE NELER OLACAK?

Kıyâmete kadar olacak şeyleri ümmetine haber veren Resûlüllah Efendimiz (sav), bir hadis-i şeriflerinde şöyle buyurmaktadır:

“Biliniz ki bana Kur’ân ve beraberinde bir misli daha verilmiştir Haberiniz olsun ki yakın bir gelecekte mal ve mülk ile mağrûr olan bir kimse çıkıp koltuğuna yaslanarak şöyle diyecek: ‘Size düşen Kur’an’a sarılmaktır Onun helâl dediğini helâl, haram dediğini de haram sayınız’ Bilin ki; ehl-î merkeplerin etleri, azı dişli vahşi hayvanların etleri, kendi rızâsıyla bıraktığı dışında zimmînin kaybettiği mal da helâl değildir”(5)

“Yakında koltuğuna yaslanmış benim hadîsim okunduğunda, ‘Bizimle sizin aranızda sadece Allah’ın kitabı vardır Onda bulduğumuz helâli helâl, haramı da haram kabul ederiz’ diyen bir kimse çıkacak Dikkat edin!Şüphesiz ki Resûlüllah’ın haram ettiği, Allah’ın haram kıldığı gibidir”(6)
Resûl-i Ekrem (sav) bu hadîsleriyle sünnetin şerîatteki yerini istikbâle ait bir mu’cize olarak beyan etmiştir Bu mu’cize daha ilk devirlerde tahakkuk etmiştir Hâricîler Kur’an’ın zâhirine yapışıp sünneti kabul etmemişlerdir

Hattâbi, “Bana kitap ve beraberinde bir misil verilmiştir” ifadesinin iki manaya geldiğini söyler

Birincisi, zâhirî metlüv ile birlikte gayr-i metlüv olan bir bâtınî vahiy de verilmiştir

İkincisi, Kur’an Resûlüllah’a (sav) okunan bir vahiy olarak verilmiş, ounun açıklaması olarak da bir misil daha verilmiştir Yani Resûlüllah Efendimiz’e Kitâb’ı açıklama salâhiyeti verilmiştir Buna binâen has ifâdeleri tamîm, umumî olanları tahsis, mücmel olanları tavzîh ederek zâid hükümler getirmiştir Böylece sünnetin kabûlü ve kendisiyle amel etmemiz mecbûriyeti, aynen tilâvet edilen Kur’an gibi olmaktadır(7)

Allah Teala, “Biz sana Kur’an’ı indirdik Ta ki insanlara ne indirildiğini anlatasın ve onlar da düşünüp anlasınlar”(8) buyurmaktadır


KUR’AN SÜNNETLE TEFSİR OLUNMUŞTUR

Resûl-İ Ekrem (sav) Efendimiz Kur’ân ayetlerini bazan sözleriyle, bazan davranışlarıyla, bazan da her ikisiyle beraber îzah ederdi Mesela Kur’ân-ı Kerim’de bir çok yerde namaz kılınması emredilmektedir Ancak namazın mâhiyeti, nasıl kılınacağı, rek’ât sayıları, kimlere farz olduğu gibi hususlar açıklanmamıştır Bunları sünnet îzah etmiştir Aynı şekilde Kur’ân’da zekât verilmesi emredilmekle birlikte zekâtın mâhiyeti, hangi mallardan ne miktarda verilmesi gerektiği, farziyet şartlarının neler olduğu belirtilmemiş Bütün bunlar Resûlüllah Efendimiz’in sünnetiyle tespit edilmiştirKezâ, “Ey insanlar! İçki, kumar, putlar ve fal okları şüphesiz, şeytan işi pisliklerdir Bunlardan kaçının ki felah bulasınız”(9) ayetiyle içki haram kılınmış, fakat içene verilecek ceza İslâm hukukunda sünnetle tespit edilmiştir Ayet-i Kerîmede, “Erkek hırsız ve kadın hırsızın yaptıklarından dolayı ibret verici bir cezâ olarak ellerini kesin Allah Âzîzdir, Hâkim’dir”(10) buyrulmaktadır Fakat cezayı gerektirecek hırsızlığın ne olduğu, ellerin nereden nereye kadar kesileceği müphem bırakılmış, bütün bunları sünnet açığa kavuşturmuştur
Yine Kur’ân-ı Kerim’de şöyle buyrulmaktadır: “İman edip imanlarına zulüm karıştırmayanlar, işte onlar hidayete ermiş gerçek emniyete nâil olmuş kimselerdir”(11) Cenâb-ı Hakk’ın, hidayet ve emniyete nâil olmak için ‘îmâna karıştırılmamasını’ şart koştuğu zulümden murâd nedir? Zulmün bütün çeşitleri midir? Yoksa herhangi bir zulüm müdür? Ayet-i kerîmede bu soruların cevabı olmadığı için ashâb-ı kirâma çok ağır geldi “Hangimiz var ki, nefsine zulmetmemiş olsun?” diyorlardı Allah Resûlü( sav) onlara, “Sizin zannettiğiniz gibi değil Buradaki zulümden maksat, Lokman’ın dediğidir O “Ey oğulcuğum, Allah’a şirk koşma Muhakkak ki şirk en büyük zulümdür(12)diyerek, zulümden maksadın şirk olduğunu bildirmiştir”(13)

Bütün misâllerde görüldüğü üzere, Resûlüllah’ın sünneti olmadan Kur’ân’ı anlamak mümkün değildir


SÜNNETTE OLAN KUR’AN’DA DA VARDIR

İmam Şâfiî hazretleri bir gün Mescid-i Haram’da oturmuş sohbet ediyordu “Bana soracağınız her şeyin cevabını Kur’an’dan verebilirim” dedi Orada bulunanlardan birisi, “İhramda iken eşek arısı öldürmenin hükmü nedir?” diye sordu Hz İmam, “Bir şey gerekmez” diye cevap verince, soruyu soran, “Bu Allah’ın kitabının neresinde var?” dedi İmam Şâfiî, “Resûl size ne getirmişse onu alın Neden de yasakladıysa, ondan sakının” ayetini, peşinden de mevzu ile alâkalı hadis-i şerifi senediyle birlikte okuyarak mes’eleyi çok güzel bir şekilde açıkladı(14)

Sünnet-i seniyyenin tesbitinde kılı kırk yaran bir hassâsiyetle hareket edilmiş, hadis diye uydurulmak istenenler ortaya çıkarılmıştır Sırf bu hususla alâkalı müstakil eserler yazılmıştır Bu itibarla endişeye, kafaları ve gönülleri bulandırmaya mahal yoktur

Resûlüllah Efendimiz (sav) bizzat kendileri sünnet-i seniyyelerine ittibâ edilmesinin üzerinde durarak şöyle buyurmuşlardır:

“Size iki şey bırakıyorum Onlara sıkı sıkıya sarıldıkça dalâlete düşmezsiniz Bunlar, Allah’ın kitabı ve sünnetimdir”(15) “Benim sünnetime, Râşid Halifelerim’in sünnetine temessük edin (tutunup sarılın), azı dişlerinizle sımsıkı yapışın”(16)

Rabbimiz celle şânühû, âlemlere rahmet olarak gönderdiği Resûl-i Kibriyâsı’nın ve onun Râşid Halifeler’inin sünnetine sımsıkı yapışıp yaşamaya ve yaşatmaya bizleri muvaffak kılsın


DİPNOTLAR
1 Kur’ân-ı Kerim, Âl-i İmrân, 3/31
2 Kur’ân-ı Kerim, Nisâ, 65
3 Kur’ân-ı Kerim, Nisâ, 63
4 Kur’ân-ı Kerim, Nûr, 63
5 Ebû Dâvud, Sünen, Sünnet, 5
6 İbn Mâce, Mukaddime 2
7 Sünnet Müdâfaası, Muhammed Ebû Şerbe (Terc), 1, 54
8 Kur’ân-ı Kerim, Nahl, 44
9 Kur’ân-ı Kerim, Mâide, 90
10 Kur’ân-ı Kerim, Mâide, 28
11 Kur’ân-ı Kerim, En’âm, 82
12 Kur’ân-ı Kerim, Lokman, 13
13 Buhârî, Sahîh, Tefsîr 60-71
14 Sünnet Müdâfaası, 1, 51
15 Feyzu’l-Kadîr, 3, 240
16 Sünenü Ebî Dâvud, Sünnet