FrMaLeV
Onun gelişine en çok da çocuklar sevinmişti !
Forum Kuralları İletiler Kayıt ol Yardım Üye Listesi Ajanda Bütün Forumları okunmuş kabul et 
06-06-2008
#1 
Onun gelişine en çok da çocuklar sevinmişti !
Onun gelişine en çok da kız çocukları sevinmişti
Artık onları babaları dayılarına götüremeyeceklerdi çünkü ! Onun gelişine en çok da yetim çocuklar sevinmişti Çünkü artık sahipleri vardı İnsanlar rotasını kaybetmişti… Sadece kainatı değil, insanı bile hoyratça yok ediyordu Tarih bize Firavun’un sırf iktidarını koruyabilmek için 900 çocuk katlettiğini söylüyor… Nemrut’un sırf iktidar korkusuyla, çocuk dünyaya gelmesin diye eşlerin birbirlerine yakınlığını yasakladığı bilinmektedir Mekke'li müşrikler kız çocuklarını gömerken nesli katletmeye devam etmişlerdir Çağdaş dünyanın da çocuklarla arasının hiç de iyi olmadığı aşikardır Filistin’de kolları kırılan çocuklar ! Afrika’nın aç kalan bebekleri ! "Sokak çocukları" diyerek terk edilmiş ama yine de suçlu sayılmış çocuklar ! Yetim yuvalarında dövülen çocuklar ! Ve Ülkemin tecavüze uğrayan çocukları ! Ve Doğunun mağdur ve mazlum çocukları ! Dünyalık menfaatleri uğruna organları çalınan ve tecavüze uğrayan çocuklar ! Büyükler yıktı, hep onlar enkaz altında kaldı Büyükler kan akıttı, hep onların kanı aktı Bütün bunlar nesil emniyetini yok eden, çocukları geleceğin büyükleri olarak göremeyen Nemrudi zihniyetin devamıydı ! İşte bu Nemrudi zihniyete “Dur” diyen Hz Muhammed (sav) her yönden olduğu gibi çocuklara yaklaşım konusunda da eşsiz bir örnektir Şimdi Onun (as) çocuklara yaklaşımından birkaç öne çıkan başlık sunalım ;
1 O (as) Çocuklara da büyükler gibi önem verirdi Duygularına duygudaşlık ederdi Acılarını paylaşır, sevinçlerine ortak olurdu… Enes bin Mâlik anlatıyor : "Peygamber Efendimiz insanların en güzel ahlâklısı idi Benim Ebû Umeyr adında küçük bir kardeşim vardı Peygamber Efendimiz bizim eve gelerek onu gördüğünde, "Ebû Umeyr'i üzgün görüyorum, sebebi nedir?" "Babam, "Yâ Resulallah, oynadığı nugayr kuşu öldü" dedi O (as) bunun üzerine çocuğun duygusuna duygdaşlık etmiş, acısını paylaşmıştı…
2 O (as) Çocuklar arası adaleti öğütlüyordu “Çocukların senin üzerindeki haklarından biri onlara eşit davranmandır" (Tirmizi) Bu konuda bir başka haber de şöyledir : Nu'man İbnu Beşîr'den rivayet edilen şu hâdise vesîle olmuştur : "Babam bana malından bir şeyler hibe etmişti Annem Amra Bintu Ravâhâ : Bu hibeye Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ı şâhit kılmazsan kabûl etmiyoruz" dedi Bunun üzerine bana yaptığı hibeye şâhit kılmak için babam beni de alarak Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a gitti Durumu öğrenen Hz Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm):"Başka çocukların da var mı?" diye sordu "Evet" cevâbı üzerine "Aynı şekilde bütün çocuklarına hibede bulundun mu?" diye sordu Babam : "Hayır" deyince, "Allah'tan korkun, çocuklarınız husûsunda âdil olun" dedi (Buharı ve Müslim)
3 O (as) Çocuklar için çok şefkatli idi Sevgisini izhar ederdi
Çocuğun sosyal hayata uyumundan, özgüvenine kadar çocuğun psikolojik yapısında etkisi olan bir faktör sevgi ve şefkat unsuru… “Çevrelerinden, hususen anne babalarından, yeteri kadar sevgi ve alâka göremeyen çocukların, kendisine itimad duygusunu geliştiremeyeceği, büyüklere karşı düşmanca hareket etmeye, haşin, kırıcı, kavgacı, yalancı, hırsız, okul kaçkını olmaya meyledeceği vs kesinlikle anlaşılmıştır Suçlu çocuklar için te'sis edilen ıslah evlerinde de başarı için her şeyden önce "sevgi ve şefkât"e başvurulması gerektiği belirtilmektedir Bu söylenenler, bir kısım klinik ve anket çalışmaları sonucunda ilmen tesbit edildiği için "Son zamanlarda en ziyade üzerinde durulan mühim problemlerden biri anne ve babaların çocuğa karşı takınacağı tavır" olmuştur” (Ikra ansiklopedisi) Bu bağlamda peygamberimiz (sav) çocuklara davranışında en güzel baba, en güzel psikolog olmuştur Hz Peygamber'deki (aleyhissalâtu vesselâm) bu çocuk sevgisi sâdece kendi çocuklarına karşı olan cibillî bir evlad sevgisinden çok, sevgiye muhtâç olan bütün çocuklara karşı idi Yine Enes (radıyallahu anh)'den mervî bir hadiste, Onun (aleyhissalâtu vesselâm) "Çocuklara karşı nâsın en müşfiki" olduğu belirtilmektedir ki bir başka vecihte "çocuklarına ve iyâline karşı nâsın en müşfiki" şeklinde gelmiştir (Ikra ansiklopedisi) Peygamberimiz çocukları sevmeyenlere de hayret ederdi On çocuğu olduğu halde hiç birini öpmediğini söyleyen Akra bin Habis adlı zata hayretle bakıp : “Merhamet etmeyene merhamet edilmez” buyurmuştu (Buhari, edep 18, müslim, fezail 56)
Sevmenin ne demek olduğunu da sevginin dengesini de bize öğreten Peygamberimizin, çocuğu İbrahim’in öldüğünü gördüğünde yanaklarından aşağı yaşlar süzülmüştü Çocukları okşamış, kızına "Babasının annesi" demişti Ama adalet söz konusu olunca ”Kızım Fatıma bile hırsızlık yapsa gereken cezayı verirdim” diyerek sevginin dengesini öğretmişti insanlığa…
4 Çocuklara kızmaz ve onlara espri yapardı…
Eli altındakilere Ondan daha iyi davrananı bir daha görmedi dünya Kölesine bile kardeş olan bir Peygamberdi O İnfak edecek hiçbir şeyi olmayan Enesbin Malik’in annesi Enes'i çok küçük yaşlarda getirmişti ve
“-Benim vercek bir şeyim yok, işte bu oğlum, lütfen onu hizmetine kabul et” diye rica etmişti Hz Enes diyor ki; "On yıl hizmet ettim ama bir kere bile kızdığını görmedim…
On yıl hizmetinde bulunan Enes der ki;
* Bana hiç bir zaman öf bile demedi Yaptığım bir iş için "Bunu neden yaptın ?" Veya yapmadığım bir iş için "Bunu neden yapmadın ?" demedi
* Bir gün Resulullah beni bir iş için bir yere gönderdi Yolda giderken oynayan çocuklara katıldım ve oynamaya başladım Biraz sonra yanıma gelen Resulullah'a baktığımda bana gülüyordu "Enescik ! Emrettiğim yere gittin mi ?" diye sordu Ben de "Evet şimdi gidiyorum ya Resulullah dedim"*
Hz Peygamber bütün davranışlarında azarlama yerine; akıl, basîret, yüksek anlayış, düşünce ve hikmet yolunu seçmiştir Enes bin Malik onun için "Resulullah (sav) çocuklarla en çok şakalaşan idi" der (İbnül Esir-3/466)
5 Çocuklarla Çocuklaşırdı
“Çocuğu olan onunla çocuklaşsın” diye buyurarak çocukların duygularına eşlik etmenin önemini öğretmişti Bazen çocuklarla yarış yapar bazen de sırtına binen çocukları gezdirirdi
Ya bizler ! Kuşu ölen bir çocuğun acısını paylaşmaya giden, yetimin başını okşayan, çocuklarla oynayan bir peygamberin ümmeti olan bizler !
“Hiç, bir çocuğun gözüyle bakmayı denediniz mi hayata ? Ya da kendi çocukluğunuza geri dönüp hayatı o bakışla yorumladınız mı ? Çocuklaşmak soyut bir kavramdır ama kapsamı geniştir” (Esan Gul, Çocuk eğitiminde Kırk hadis) ”Hangi suçtan öldürüldü”(Tekvir, 9) diye sorulduğunda, günümüz dünyasının öldürülen çocuklarının hesabını hesaba katmamız gerekmektedir Sadece kendi çocuklarımız için değil, tüm dünya çocukları için umut olmak kimin görevidir ? "Ey İnananlar ! Andolsun ki, sizin için Allah'a ve âhiret gününe kavuşmayı umanlar ve Allah'ı çokça anan kimseler için Rasûlullah en güzel örnektir”(Ahzab:21)
Ya şimdi !
Dünyanın, yetim, mazlum, mağdur çocukları ne kadar da muhtaç Onun şefkat, sevgi ve adaletli tavrına…
Sabiha Ateş Alpat_alıntı_
Dantel Mumsema Frmacil 
Benzer Konular Konu Konuyu Başlatan Forum Cevap son Mesaj Onun kredisi bitmez HARBİKIZ Fenerbahçe 0 04-09-2008 11:31 Onun Adı... ceydalım Wallpaper / Resim 1 09-08-2008 14:02 Onun Vedası Mattet Resimli Şiirler 0 23-04-2008 14:18 oNun gÖzLeRi...... bluecloud Şiir-Şiirler 0 28-02-2008 14:45 Ben Onun Mezarına Gitmedim.. DereeN Aşk Hikayeleri 1 19-12-2007 04:28
Saat 17:34.
