FrMaLeV

Peygamberimiz toplumdan uzak yaşayan bir insan değildi Herkes gibi o da alış veriş yapıyor, borç alıp veriyordu Ticarî hayâtı kontrol için ara sıra çarşıya pazara çıkıyor, insanlara adalet, insaf,, hak hukuk dersi veriyor, birbirlerini aldatmamalarını, yalan yere yemin etmemelerini söylüyordu
Bir gün Peygamberimize Saîb adında bir Arap tüccar takdim edildi Onu, Peygamberimize doğruluk ve dürüstlüğe dikkat eden bir adam olarak tanıtıyorlardı Peygamberimiz ise, "Ben onu sizden iyi tanıyorum" deyince, Saîb de Peygamberimiz hakkında şöyle bir iltifatta bulundu:
"Evet, ticarette arkadaşlık etmiştik Bütün hesapları gayet mükemmeldi"
Bir defasında Medine yakınlarında bir kervan konaklamıştı Peygamberimiz oradan geçerken kırmızı bir deve gördü Fiyatını sordu İstenilen fiyatı pazarlıksız kabul etti ve deveyi alıp götürdü Fakat parasını vermemişti Kervanda bulunanlardan bazıları söylenmeye başladılar Parasını peşin olarak almadıkları için, sattıklarına pişman olmuşlardı Fakat içlerinden bir kadın:
"Üzülmeyin, biz bu civarda onun kadar güzel yüzlü, temiz ahlâklı bir adam görmedik Böyle birisi yalan söylemez ve bizi aldatmaz" deyince, hazır bulunanlar sustular
Akşam olmuştu Peygamberimiz devenin parasıyla birlikte, kervan halkının yemeklerini de gönderdi
Peygamberimiz alış veriş esnasında kendisini tanımayıp da kaba davrananları hoş karşılar, onlara karşı peygamberlik imtiyazını kullanmazdı
Bir gün bedevinin birisi et satıyordu Peygamberimiz de bir miktar hurma karşılığında et almak istedi, fakat hurmayı bir müddet sonra getirmek üzere söz verdi Eve geldi, hurmanın kalmadığını gördü Tekrar pazara gitti Bedeviyi buldu
-"Senden hurma karşılığında et almıştım, fakat hurma kalmamış" demeye kalmadı, bedevi bağırıp çağırmaya, yaygara koparmaya başladı Etraftan Peygamberimizi tanıyanlar müdahalede bulunmaya kalkıştılar Fakat Peygamberimiz onları bırakmadı
-"Siz müdahale etmeyin, bedevinin hakkı var" dedikten sonra, meseleyi tekrar anlattı Yine de bedevi söylenip duruyordu
—Sonunda Peygamberimiz onu Ensardan birisinin evine göndererek hakkı olan hurmayı ondan almasını söyledi Bedevi gidip hurmayı aldı
Peygamberimiz ticarî meselelerde devamlı haklıdan yana olmayı tercih ederdi Kendi şahsına karşı bir saygısızlıkta bulunulsa bile yine haklı olanı tutardı Onun mağdur düşmesini istemezdi
Yine bedevinin biri Peygamberimizdeki alacağını tahsile gelmişti Fakat hakkını isterken kaba ve sert davrandı Resulullahın huzurunda uygunsuz bazı sözler söyledi Sahabe-i Kiram bu kaba hareketinden dolayı adama haddini bildirmek istediler Fakat Peygamberimiz razı olmadı:
"Susunuz, bırakınız Çünkü alacaklının, borcunu tahsil edene kadar borçlu üzerinde bir nüfuzu vardır Hak sahibi hakkını istemekte haklıdır" buyurdu
Peygamberimiz ödünç bir şey aldığı zaman ödeme zamanında alacaklıya daha fazla verirdi Bir defa birisinden ödünç bir deve almıştı Sonra onun yerine daha iyi bir deve verdi Şöyle buyuruyordu:
"Borçlarını daha iyi ve daha mükemmel bir şekilde ödeyen insanlar faziletli kimselerdir"
Peygamberimiz bazen çarşı pazarı dolaşır, bir haksızlık ve hile olmaması için kontrolde bulunurdu Uygunsuz bir şeyle karşılaşırsa, satıcıyı ikaz ederdi
Bir gün Medine çarşısını dolaşırken bir hububat yığınının önünde durdu Elini içine daldırdı Eline bir ıslaklık dokundu ve altından, üstünde olmayan şeyler çıktı Satıcıya döndü: "Nedir bunlar?" diye sordu
Mal sahibi: "Ya Resulallah, yağmur yağmıştı Ondan ıslanmış olacak" dedi
Peygamberimiz, "Neden ıslak kısmını herkesin görebileceği şekilde üste koymadın?" şeklinde azarladıktan sonra:
"Müslümanlar arasında aldatma olmaz Bizi aldatan bizden değildir" buyurdu Bir başka ifadesinde de şöyle buyuruyor: "Müslüman Müslümanın kardeşidir Kusurlu bir malı din kardeşine satan hiçbir Müslümana bu satış helâl olmaz Ancak satarken malın kusurunu açıklarsa başka"

Allah ahlakıyla ahlaklanmayı nasip etsin ve Allah şefatinden mahrum etmesin

Alıntı: mum´isimli üyeden Alıntı Allah ahlakıyla ahlaklanmayı nasip etsin ve Allah şefatinden mahrum etmesin

amin ecmain