FrMaLeV

Âlim övünmezSual: Âlim olan kimsenin övünmesi uygun mudur?
CEVAP
Genelde övünmek iyi değildir Âlimin övünmesi de caiz değildir Lokman suresi 18 âyet-i kerimesinde mealen, (Allah, kendini beğenip övüneni sevmez) buyurulmaktadır

Övünmek, büyüklenmenin alametidir Mümin suresinin 35 âyet-i kerimesinde, büyüklenenlerin kalblerinin mühürlendiği bildirilmektedir

İmam-ı Gazali hazretleri, Necm suresinin, (Nefsinizi tezkiye etmeyiniz) meâlindeki 32 âyet-i kerimesinin tefsirinde, (Bir iyilik yapınca, bunu ben yaptım deme Onu bir iyilik sanma! Onu iyilik olarak kabul etmek, kendini beğenmektir)buyurdu

Beydavi tefsirinde, İblis'in, (Âdem çamurdandır, cismanidir Ben ruhaniyim Çamur unsurların en aşağısıdır Ben ise en şerefli olan ateşten yaratıldım)diyerek kibirlendiği bildirilmektedir Övünmek yasak edilmiştir Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(Ecdadı ile övünen, rahmet-i ilahiden uzaktır, Cehennem odunudur) [Tirmizi]

(Allahü teâlâ, cahiliyet övünmelerini sizden kaldırdı Hepiniz Âdem aleyhisselamın evlatlarısınız Âdem ise topraktan yaratıldı) [Ebu Davud]

Övünmek, başkasını hakir, aşağı görmekten ileri gelir Halbuki hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(Din kardeşini hakir görmek, kötülük olarak yeter) [Müslim]

(Allahü teâlâ, "mütevazı olun, büyüklenmeyin, zulmetmeyin" diye bana vahyetti) [İbni Mace]

İnsan, ilim sahibi olunca kendini büyük görmeye başlar Halbuki Kur'an-ı kerimde mealen, (Her ilim sahibinden üstün bir âlim vardır) buyurulmaktadır(Yusuf 76)

(Âlimlerin âfeti, kendilerini büyük görmeleridir) hadis-i şerifi, ilim sahiplerinden kibirlenenlerin olabileceğini göstermektedir Övünmek için hiç kimse kendisinin âlim olduğunu söylememelidir! Çünkü hadis-i şerifte buyuruldu ki:
(Âlimim diyen cahildir) [Taberani]

İlmi, yalnız Allah rızasını kazanmak için öğrenmek gerekir Başka maksatlarla öğrenmek, caiz değildir Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(Âlimlere övünmek, cahillerle, aklı noksan olanlarla münakaşa etmek, onları susturmak, insanların teveccühünü kazanmak için ilim öğrenen, Cehenneme gider) [Tirmizi, İbni Mace]

(Toplantılarda ilimle üstünlük taslamayın! Böyle yapanın gideceği yer, Cehennemdir) [İbni Mace]

(Allah rızasından başka maksat için ilim öğrenen veya ilmini dünya menfaatine alet eden, Cehennemdeki yerine hazırlansın!) [Tirmizi]

İlmi böyle maksatlarla öğrenmek caiz olmadığı gibi; Allah rızası için öğrenip de, kötü maksatlar için kullanmak da caiz değildir İlmi ile övünmek de Allah rızasına aykırıdır Hadis-i şerifte buyuruldu ki:

(Vallahi bir zaman gelecek, insanlar Kur'anı öğrenip okuyacaklar Sonra, "Biz öğrenip okuduk, bizden daha iyisi var mı?" diyecekler İşte onlar Cehennem odunudur) [Taberani]

Bu hadis-i şerif, ilmi ile övünmenin caiz olmadığını göstermektedir İlmi ile övünen kimselerle tartışmak asla uygun değildir İnsanın ömrü kısadır Münakaşa ile zaman öldürmek asla caiz değildir

Abdülkuddüs hazretleri buyuruyor ki:
(Vaktin kıymetini bil! Gece gündüz ilim öğrenmeye çalış! İlim öğrenmek ibadet yapmak içindir Kıyamet günü işten sorulacak, çok ilim öğrendin mi diye sorulmayacaktır İş ve ibadet de ihlas elde etmek içindir)

Hadis-i şerifte buyuruldu ki:
(Kıyamette herkes, şu dört şeyden soruluncaya kadar yerinden ayrılamaz:
1- Ömrünü nerede tükettin?
2- Gençliğini nerede geçirdin?
3- Malını nerede kazandın, nereye harcadın?
4- İlmin ile ne amel ettin?) [Tirmizi]

Bazıları, Peygamber efendimizin Ben Peygamberlerin efendisiyim gibi sözlerini övünmek olarak gösteriyorlar Bu yanlıştır Böyle demek, öğünmek değil, gerçeği bildirmektir (Ben evliyayım) demek öğünmek olur Fakat (Ben Peygamberim) demek böyle değildir Gerçeği bildirmek vazifesi olduğu ve vazifesini yapmak mecburiyetinde de olduğu için böyle buyurmuştur Nitekim imam-ı Rabbani hazretlerinin, Müjdeci Mektublar kitabında bildirdiği hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(Kıyamette, önce ve sonra gelenlerin seyyidiyim Gerçeği bildiriyorum, öğünmüyorum)

(Allahü teâlânın habibi, Peygamberlerin reisiyim Öğünmek için söylemiyorum)

(Peygamberlerin sonuncusuyum, öğünmüyorum, ben Abdullah’ın oğlu Muhammed’im [sallallahü aleyhi ve sellem] Allahü teâlâ insanları yarattı Beni insanların en iyisinden yarattı, insanları fırkalara [milletlere, ırklara] ayırdı Beni, en iyisinde bulundurdu Sonra bu en iyi fırkayı cemaatlere ayırdı Beni, en iyisinde bulundurdu Sonra, bu cemaati evlere ayırdı Beni, en iyi evden [aileden] dünyaya getirdi İnsanların en iyisiyim En iyi ailedenim Kıyamette, herkes sustuğu zaman, ben konuşurum Kimsenin kımıldayamadığı vakitte, onlara şefaat ederim Kimsede ümit kalmadığı bir zamanda, onlara müjde veririm O gün her iyilik, her türlü yardım, her kapının anahtarı bendedir Liva-i hamd benim elimdedir İnsanların en hayırlısı, en cömerdi, en iyisiyim Kıyamet günü, Peygamberlerin imamı, hatibi ve hepsine şefaat edici benim Bunu öğünmek için söylemiyorum) [Hakikati bildiriyorum Hakikati bildirmek vazifemdir Bunları söylemezsem, vazifemi yapmamış olurum]

Âlim, kibirden kurtulmak için ne yapmalı
İlim silah gibidir Düşman elinde zararı, dostun elinde faydası olur Yani ilim, kibirlinin kibrini, tevazu ehlinin tevazuunu artırır İlim yağmur gibidir Yağmur, temiz olarak yağar, bitkilerin kökleri bu suyu emer, kendi vasfına çevirir Aynı yağmur suyu, biberi acılaştırırken, karpuzu tatlılaştırır Temiz olan ilim de, kibirliyi azdırır, mütevazıının da tevazuunu artırır

Kabül Ahbar hazretleri "Malın azdırdığı gibi ilim de azdırabilir" buyuruyor Az da olsa, bir şey bilen insan cahillerin yanlışlıklarını görünce, ben onlar gibi değilim diye kendini beğenir İlim sahibi de, ekseriya, kendini cahilden üstün görür Âlim, kibirden kurtulmak için şu iki şeyi bilip ona göre amel etmelidir:

Birincisi: Allahü teâlâ katında âlimin mesuliyetinin daha fazla olduğunu bilmesidir Çünkü, günah olduğunu bilerek isyan eden ile, bilmeyerek o günahı işleyenin cezası elbette bir olmaz

Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki:
(Kıyamette bir din adamı getirilip Cehenneme atılır Cehennemdeki tanıdıkları ona, "Sen dünyada dinin emirlerini bildirirdin Niçin bu azaba düştün?" derler O da, "İnsanlara, günahtır, yapmayın" der, kendim yapardım "Şu ibadeti yapın" der, kendim yapmazdım Bunun cezasını çekiyorum" der) [Buhari]

(Mirac gecesi ateşten makaslarla kendi dudaklarını kesen insanlar gördüm Cebrail aleyhisselama bunların kim olduğunu sordum "Kendileri yapmadıkları halde "yapın"diyen vaizlerdir" dedi) [Müslim]

(Kıyamette en şiddetli azap, ilmi kendine fayda vermeyen din görevlisinedir) [Beyheki]

(Cehennemde azap çekenlerden bazılarının yaydıkları kötü kokular, diğerlerine ateşten daha fazla azap verir "Sen ne günah işledin ki, öyle pis koku çıkarıyorsun?" diye sorulunca, "Ben din görevlisi idim Bildiklerimi yapmazdım" der) [İAhmed]

İblis, âlim idi Fakat ilmi ile amel etmedi Dağda kalan kimsenin yanında, çeşitli silahlar bulunsa, bunları kullanmasını iyi bilse ve çok cesur olsa, kendine hücum eden aslana karşı kullanmadıkça, bu silahların faydası olur mu? Elbette olmaz Bunun gibi, din bilgilerinden yüz bin mesele öğrense, bunları kullanmadıkça faydalarını görmez Bir hasta, derdine en faydalı ilacı bulsa, kullanmadıkça faydasını görmez

Bilip de amel etmeyenler, Cuma suresi 5 âyetinde eşeğe, Araf suresi175 ve 176 âyetlerinde ise köpeğe benzetilmiştir Ne zaman ki, bir âlim, cahile nispetle kendini üstün görmeye başlarsa, içinde bulunduğu bu büyük tehlikeyi düşünmelidir! Bunu düşününce, cahile göre mevkii üstün olduğu gibi, tehlikesinin de o nispette büyük olduğunu anlar Bu âlim, hayatı tehlikede olan hükümdar gibidir Hükümdarı yakalayıp öldürecekleri zaman Keşke bir hizmetçi olsaydım da bu tehlike ile karşılaşmasaydım der Nice âlimler var ki, kıyamette, ilmi ile kibirlenmenin cezasını görünce, keşke cahil olsaydım diyecektir İşte bu tehlikeleri düşünmesi, âlimi kibirden korur

İkincisi: Kibrin büyük günah olduğunu, insan, nefsini ne kadar aşağılarsa, Allahü teâlâ indinde kıymetinin o kadar yükseleceğini, kendine kıymet verenin, Allah katında kıymetinin olmayacağını bilmesidir İlmi olduğu halde, kibrin zararını bilmeyene âlim demek yanlış olur İnsanın ilmi arttıkça, Allahü teâlâdan korkması da artar, günah işlemeye cesaret edemez