FrMaLeV

İmanın alametiSual: İnsan, kendisinin mümin olduğunu bilebilir mi? İmanın alameti nedir?
CEVAP
İman, Amentü'de bildirilen altı esasa inanmaktır Hadis-i şerifte buyuruluyor ki:
(İman; Allah’a, meleklere, kitaplara, peygamberlere, ahiret gününe, [yani Kıyamete, Cennete, Cehenneme, hesaba, mizana], kadere, hayrın ve şerrin Allah’tan olduğuna, ölüme, öldükten sonra dirilmeye, inanmaktır Allah’tan başka ilah olmadığına ve benim Onun kulu ve resulü olduğuma şehadet etmektir) [Buhari, Müslim, Nesai] (Bunları kalb ile tasdik etmek de şarttır)

İmanın kuvvetli olmasının alametleri çoktur Bu husustaki hadis-i şeriflerden birkaçı şöyledir:

(İyilik edince sevinen, günah işleyince üzülen imanlıdır) [Taberani]

(İmanı en kuvvetli mümin, güzel ahlaklı olandır Yanına herkes kolayca yaklaşır, geleni gideni çok olur Herkesle iyi geçinir Çevresi ile iyi geçinemeyen de hayır yoktur) [Taberani]

(Nerede olursa olsun, Allahü teâlâyı unutmayanın imanı kuvvetlidir) [Beyheki]

(Allah ve Resulünü her şeyden çok seven, sevdiğini yalnız Allah rızası için seven ve ateşe düşmekten çok, küfre düşmekten korkan imanın tadını bulur) [Buhari]

(Birbirinizi sevmedikçe, iman etmiş olmazsınız) [Taberani]

(Hayâ imandandır) [Buhari]

(Temizlik imanın yarısıdır) [Müslim]

(Ahde vefa [sözünde durmak] imandandır) [Hâkim]

(Kendi aleyhine de olsa âdil davranmak imandandır) [Bezzar]

(Musibete sabretmek imandandır) [Bezzar]

(Kalbinde imanı olan kimse, Allahü teâlâyı sever) [Deylemi]

(İman çıplaktır Elbisesi takva, süsü hayâdır, sermayesi fıkıh, meyvesi ise ameldir) [Deylemi]

(İman yetmiş küsur şubedir En üstünü “La ilahe illallah”, en aşağısı da, yolda sıkıntı veren bir şeyi kaldırmaktır Haya da imandan bir şubedir) [Tirmizi]

(İman, namaz demektir Namazı itina ile, vaktine, sünnetine [ve diğer şartlarına] riayet ederek kılan mümindir) [İ Neccar]

(İmandan olan üç şey: Darlıkta infak etmek [Hayra harcamak], rastladığı Müslümana selam vermek ve kendi aleyhine de olsa adaletli davranmak) [Nesai]

(Şu kimsenin imanı kuvvetlidir: Allah için yaptığı işlerde tanınmaktan hiç korkmaz, gösterişten uzak amel işler, iki işten biri ahirete, diğeri de dünyaya faydalı olsa, ahirete faydalı olanı tercih eder) [Deylemi]

(Kötüleyen, lanet eden, fuhuş konuşan ve hayâsız olan mümin-i kâmil değildir) [Buhari]

(Beni evladından, ana-babasından ve bütün insanlardan daha fazla sevmeyen, iman etmiş olmaz) [Buhari]

(Kendi istediğini insanlar için de istemeyen, imana kavuşamaz) [Ebu Ya'la]

Üst kısımdaki hadis-i şeriflere bakınca temiz olan herkes imanlı olur gibi yanlış anlaşılır Hâlbuki bir kâfir de temiz olabilir Bir kâfir de hayâlı olabilir Bir kâfir de adaletli davranabilir Bir kâfir de süsten kaçabilir Hadisleri âlimlerin açıklamaları ile okumak gerekir Biz okursak yanlış anlarız

Günah için de durum aynıdır Günah işleyene kâfir denmez (Söz taşıyan Cennete girmez) hadisinden maksat, günahının cezasını çekmeden yahut affa, şefaate kavuşmadan giremez demektir (Gıybet eden Cehennemlik) hadisinden maksat, sevapları günahlarından az olursa, gıybet Cehenneme götürür demektir

(Kalbinde zerre kadar kibir olan, Cennete giremez) hadisinden maksat, günahının cezasını çekmeden yahut affa, şefaate kavuşmadan Cennete giremez demektir

Yine hadis-i şerifte, müminin her günahı yapabileceği, üç şeyi yapamayacağı, bunlardan birinin de yalan olduğu bildirilmiştir Hadis-i şeriften zahire göre, yalan söyleyenin mümin olmadığı anlaşılır Kâmil mümin değil demektir Ayrıca yalanın münafıklık alameti olduğu bildirilmiştir Yalan söyleyen münafık değildir, fakat münafıklık alametinden birini işlemiş olur

Bir zat, (Ya Resulallah, ana-baba, evladına zulmetse de rızalarını almayan Cehenneme girer mi) diye sorunca, cevaben 3 defa (Evet zulmetseler de rızalarını almayan Cehenneme girer) buyurdu Sanki buradan ana babasının rızasını almayan kâfir gibi anlaşılıyor Hâlbuki öyle değildir Günahlarının cezasını çekmeden Cennete giremez demektir

(Cimri, Cennete girmez), (Cimrilik küfürdür) gibi hadis-i şerifleri açıklaması ile birlikte okumalıdır
Açıklamasız okunursa yanlış anlamaya sebep olur Cimrilik her ne kadar kötü ahlaktan ise de, imansızlık değildir (Cimri, günahının cezasını çekmedikçe Cennete giremez) demektir Hatta sevabı günahından çok gelirse, Cehenneme girmeden de Cennete gider Affa ve şefaate uğrayarak da Cennete gidebilir

Doğru imanın alameti
İmam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:
Doğru imanın alameti, kâfirleri düşman bilip, onlara mahsus olan ve kâfirlik alameti olan şeyleri yapmamaktır; çünkü İslam ile küfür, birbirinin aksidir Bunlardan birisine kıymet vermek, diğerine hakaret ve kötülemek olur Allah’ın düşmanlarını sevmek ve onlarla kaynaşmak, insanı Allah’a düşman olmaya sürükler Bir kişi, kendini Müslüman zanneder Kelime-i tevhidi söyler, inanıyorum der Namaz kılar ve ibadet yapar Hâlbuki bilmez ki, Allah’ın dostlarını sevmemek veya Allah’ın düşmanlarını sevmek onun imanını yok eder (1/163)

Âyet-i kerimelerde mealen buyuruluyor ki:

(Allah’a ve kıyamet gününe iman edenler; babaları, kardeşleri ve akrabası olsa da, Allah’ın ve Resulünün düşmanlarını sevmez) [Mücadele 22]

(Ey iman edenler, bana ve size düşman olanları dost edinmeyin, sevmeyin!) [Mümtehine 1]

Hadis-i şeriflerde de buyuruldu ki:

(Üç şey imanın lezzetini artırır: Allah ve Resulünü her şeyden çok sevmek, kendisini sevmeyen müslümanı Allah rızası için sevmek ve Allah’ın düşmanlarını sevmemek) [Taberani]

(İmanın en sağlam temeli ve en kuvvetli alameti, hubb-i fillah, buğd-i fillahtır) [Ebu Davud] (Buğz, sevmemek, düşmanlık demektir Buğd-i fillah, Allah için sevmemek, Allah için düşmanlık etmek demektir Zıddı olan Hubb-i fillah, Allah için sevmek, Allah için dost olmak demektir)

(Allah’ın düşmanlarını düşman bilmeyen, hakiki iman etmiş olmaz) [İ Ahmed]

(Allah’ın dostunu seven, düşmanını düşman bilenin imanı kâmil olur) [Ebu Davud]